Σε μια περίοδο κρίσης του εντύπου
όπως συνηθίζεται να λέγεται
όπου η προσοχή είναι στραμμένη σε
μια οθόνη
ραδιενεργή λυχνία
τηλεόρασης ή υπολογιστή
αναρωτιέται κανείς αν μια νέα αρχή
άλλη μία αρχή
ένα ακόμη περιοδικό
αποτελεί την έκφραση
ενός στείρου ρομαντισμού
ή μιας αφελούς ελπίδας για κερδοφόρα 
επιχείρηση
ή μιας άσκοπης αυτοπροβολής
κανόνας της νεοελληνικής
πραγματικότητας.

Τι νόημα θα μπορούσε να έχει
ένα ακόμη περιοδικό
το Φωτογραφικό Είδωλο
σ' ένα κοινό βομβαρδισμένο από την 
υπερπληροφόρηση
σ' ένα κοινό που βρίσκει την σωτηρία
στην αδιαφορία;

Τρία χρόνια έκδοσης του προκάτοχου 
του Φωτογραφικού Ειδώλου
το  περιοδικό Γυάλινο μάτι
απέδειξαν ότι:
υπάρχουν ακόμη αυτοί που διαβάζουν
ξεφύλλισμα πάνω από 2 "/σελίδα
που ψάχνουν να βρουν αυτό που 
επιθυμούν
χωρίς να αρκούνται σ' αυτό που 
πλασάρεται
που επικοινωνούν
σε μια ακοινώνητη κοινωνία
που εξακολουθούν να αναζητούν τη
στατική εικόνα
τη Φωτογραφία
που δικαιολογούν την ανάγκη μιας 
άλλης παρουσίας
μίας ακόμη φωνής σε μια παράφωνη
χορωδία.

Το Φωτογραφικό Είδωλο
παράγωγο μιας σχέσης περιοδικού 
και αναγνωστικού κοινού
σε μια άμεση επαφή
κατά τα τρία χρόνια έκδοσης
"Γυάλινο μάτι"
ένα ειδικό περιοδικό
μια γέφυρα του χάσματος μεταξύ 
περιοδικού και βιβλίου
ένα διαχρονικό εγχειρίδιο.
Κάθε τεύχος και ένα θέμα 
όλο το τεύχος ένα θέμα
με μόνη εξαίρεση την "ένθετη 
επικαιρότητα".